Banda Sonora de la Serie Yeraltı

Tamam belki onlar bilmez ben utandım
Belki ben de yalandım
Ve zaman girdi aramıza birden
Demek ki ya tutuklusun ya da gözaltı

Dayandım kapılara
Yalnızım uzaklara
Deryaya dalmışım ben sığmam hiç odalara
Vapurlar adalara vurdum hep karavana
Eğer ki sen de yoksan çıkmam hiç karalara

Seni benden inan bana kimse kızım alamaz
Kimse ilmeğini boşa boyna dolamaz
Kimse mermilere adres falan soramaz
Yeraltındayım kimse beni aramaz

Sana rağmen yıkıldım her gün tamamen
Görsem her gün özlerim
Kapından geçsem var mıdır müsaaden
Ben bu yoldan dönmedim
Sana rağmen yıkıldım her gün tamamen
Görsem her gün özlerim
Kapından geçsem var mıdır müsaaden
Ben bu yoldan dönmedim

Ne evimdeyim belki elindeyim
Biliyom zaten
Belki ayaktayım, sanma ölmedim ben
Tutmuyom matem

Tutmadım mı söyle ben seni el üstünde
Onlara bu suçlu de
Yalanmış her sözünde
Haberim var da her bir durumdan

Ya vur beni ya da
Bu yükü al üstümden
Ateşim külüm de sen
Dikensin gülüm desem
Gitmez ki burda her şey yolunda

Çözülür işler de basit bi kulum desen
Çektiğim her zulümde sen
Bi kere gülümsesen
O zaman demek ki işler yolunda

Çizerim üstünü sonra da hatırlamam
Demek ki geçmiş zaman
Haber yok yeraltından

Bu kurda ormanda inan ki her yer kapan
Çok gördüm yoldan sapan
Çıkış yok yeraltından

Hepsi de zalimler, el vermez müsaitler
Ben burdan nasıl çıkarım, bu yalana dahilken?
Bi’ kukla oldum ben de, bilmem ki kimde ipler
Gömdüler diri diri, hepsi buna şahitler

Anlamazlar halimden, gömmezler müsaitken
Yalanmış tüm tabirler, sorsan hepsi adiller
Bi kukla oldum ben de, bilmiyo’m kimde ipler
Vurdular hepsi beni, ses çıkarmaz şahitler